به گزارش اطلاعات آنلاین، این زیردریایی نشاندهنده مرحلهای اولیه در تلاشهای این کشور برای دستیابی به قابلیت پرتاب موشک بالستیک از زیردریایی است و نخستین بار در سال ۲۰۱۶ برای آزمایش موشکهای بالستیک مورد استفاده قرار گرفت. این زیردریایی در مقایسه با طرحهای جدیدتر زیردریاییهای موشکانداز بالستیک کره شمالی، بهمراتب کوچکتر و دارای توانمندیهای کمتری است؛ چرا که صنعت زیردریاییسازی این کشور در دهه گذشته پیشرفت چشمگیری داشته و امکان ساخت نخستین زیردریایی با پیشرانه هستهای را فراهم کرده است.
تصاویر اواخر ماه آوریل نشان داد پوششهای توریِ مسدودکننده دیدِ حوضچه خشک برداشته و امکان شناسایی زیردریایی «۸.۲۴ یونگاونگ» (8.24 Yongung) در داخل این تأسیسات فراهم شده است. این شناور متعاقباً در حوضچه امنِ پهلوگیری، در کنار یک شناور پشتیبانی، مشاهده شد. این جابهجاییها حاکی از آن است که زیردریایی دستکم مدتی را در حوضچه خشک کارخانه گذرانده است، هرچند ماهیت دقیق و وسعت عملیات در حال انجام همچنان نامشخص است.
گرچه پیشتر تصور میشد این شناور عمدتاً به عنوان بستری برای آزمایشهای تجربی طراحی شده و نه یک زیردریایی راهبردی عملیاتی و پیشرفته، اما تداوم سرمایهگذاری برای نوسازی آن ممکن است نشاندهنده قصد کره شمالی برای بهکارگیری عملیاتی این شناور باشد.
رسانههای دولتی کره شمالی در دسامبر ۲۰۲۵ نخستین تصاویر از اولین زیردریایی با پیشرانه هستهای این کشور را - که مدتها انتظار آن میرفت - منتشر کردند؛ تصاویری که نشان میدهد این شناور هماکنون در حال ساخت است و جابهجایی (وزن) آن به ۸۷۰۰ تن میرسد. این تحول در پی گزارشهای منابع نظامی کره جنوبی در اکتبر ۲۰۲۴ مبنی بر آغاز ساخت نخستین زیردریایی هستهای توسط کره شمالی، و همچنین گزارشهای چندینساله منابع دولتی این کشور درباره برنامهریزی برای ساخت چنین شناوری، رخ میدهد.
فعالیتهای آزمایشی انجامشده روی زیردریاییهای کلاس گورائه، از جمله توسعه نسلهای متعدد موشکهای بالستیک قابلپرتاب از زیردریایی، نقش کلیدی در تسهیل این روند ایفا کرده است. هنوز مشخص نیست که آیا این زیردریایی قدیمی همچنان برای مقاصد آموزشی استفاده خواهد شد یا اینکه ارتقاها به آن اجازه میدهد نقش فعالتری در عملیات نظامی ایفا کند.
توانایی انجام حملات علیه خاک اصلی ایالات متحده و تأسیسات نظامی آن در سراسر اقیانوس آرام، مدتهاست که برای پیونگیانگ از اهمیت حیاتی برخوردار است؛ چرا که ایالات متحده بارها تا آستانهٔ حمله به این کشور، از جمله انجام حملات هستهای گسترده، پیش رفته است. باراک اوباما در سال ۲۰۱۶ طرفدار انجام حمله بود و گفته میشود تنها به دلیل هشدارهای پنتاگون از این اقدام منصرف شد؛ در حالی که دونالد ترامپ در سال ۲۰۱۷ طرحهایی را برای حملات هستهای گسترده تدوین کرد که انتظار میرفت به مرگ میلیونها کرهای منجر شود.
در هر دو مورد، عامل اصلی بازدارنده در برابر این حملاتِ بیدلیل، عمدتاً توانمندیهای تلافیجویانه کره شمالی بود. توسعه یک نیروی بازدارنده هستهایِ قدرتمندِ مبتنی بر زیردریایی، مکمل پیشرفتهای حاصلشده در نیروهای متعارف و توان بازدارندگی هستهایِ مستقر در خشکیِ این کشور خواهد بود.